Rozdział 7

¹ Nie sądźcie¹, abyście nie byli sądzeni.

1. Łk 6,37; Rz 2,1; 14,1-14; 1Kor 4,3-5.

² Jakim bowiem sądem sądzicie, takim¹ będziecie sądzeni, i jaką miarą mierzycie, taką będzie wam odmierzone.

1. Ps 18,25; Jk 2,13.

³ A czemu widzisz źdźbło¹ w oku swego brata, a na belkę, która jest w twoim oku, nie zwracasz uwagi?

1. Łk 6,41.

⁴ Albo jak możesz mówić swemu bratu: Pozwól, że wyjmę źdźbło z twego oka, gdy belka jest w twoim oku?

⁵ Obłudniku, wyjmij najpierw¹ belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, aby wyjąć źdźbło z oka twego brata.

1. 2Krn 28,10; J 8,7.

⁶ Nie dawajcie psom¹ tego, co święte, i nie rzucajcie swoich pereł² przed świnie, by ich nie podeptały swymi nogami i odwróciwszy się, nie rozszarpały was.

1. Mt 15,26; Flp 3,2; 2P 2,1.22.
2. Mt 13,46.

⁷ Proście¹, a będzie wam dane, szukajcie², a znajdziecie, pukajcie, a będzie wam otworzone.

1. Mt 21,22; 1Krl 3,5; Jr 33,3; Łk 11,9; J 14,13; Jk 1,5.
2. Mt 6,33; Prz 8,17; Iz 55,6; Hbr 11,6.

⁸ Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje, kto szuka, znajduje, a temu, kto puka, będzie otworzone.

⁹ I czy jest wśród was człowiek, który da synowi kamień, gdy ten prosi o chleb?

¹⁰ A gdy prosi o rybę, czy da mu węża?

¹¹ Jeśli więc wy, będąc złymi¹, umiecie dawać dobre dary waszym dzieciom, o ileż bardziej wasz Ojciec, który jest w niebie, da² dobre rzeczy tym, którzy go proszą.

1. Rdz 6,5; 8,21.
2. Łk 11,11; Ps 84,11; 103,13.

¹² Wszystko więc, co chcecie, aby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie. To bowiem jest Prawo¹ i Prorocy.

1. Łk 6,31; Kpł 19,18; Ga 5,14.

¹³ Wchodźcie przez ciasną¹ bramę. Szeroka bowiem jest brama i przestronna droga, która prowadzi na zatracenie², a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą.

1. Łk 13,24; Mk 10,23; J 10,9; 14,6.
2. Mt 25,41.46; 2Tes 1,9; Obj 20,15.

¹⁴ Ciasna bowiem jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało¹ jest takich, którzy ją znajdują.

1. Mt 22,14; Rz 9,27; 1P 3,20.

¹⁵ Strzeżcie¹ się fałszywych² proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze, ale wewnątrz są drapieżnymi wilkami³.

1. Mt 16,6; Łk 12,15; Flp 3,2; Kol 2,8.
2. Mt 24,4.11.24; Pwt 13,1-5; 2P 2,1; 1J 4,1.
3. Iz 56,10-11; Dz 20,29.

¹⁶ Po ich owocach poznacie ich. Czy zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi?

¹⁷ Tak każde dobre drzewo¹ wydaje dobre owoce, ale złe drzewo wydaje złe owoce.

1. Ps 1,3.

¹⁸ Nie może¹ dobre drzewo wydawać złych owoców ani złe drzewo wydawać dobrych owoców.

1. 1J 3,9.

¹⁹ Każde drzewo, które nie wydaje¹ dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień.

1. Mt 3,10; J 15,2-6; Hbr 6,8.

²⁰ Tak więc po ich owocach poznacie ich.

²¹ Nie każdy, kto mi mówi¹: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę² mojego Ojca, który jest w niebie.

1. Mt 25,11; Łk 6,46; Ez 33,31.
2. Mt 12,50; 21,31; J 6,40; Ef 6,6.

²² Wielu powie mi tego dnia: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w twoim imieniu i w twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów, i w twoim imieniu nie czyniliśmy wielu cudów?

²³ A wtedy im oświadczę: Nigdy was nie¹ znałem. Odstąpcie² ode mnie wy, którzy czynicie nieprawość.

1. Mt 25,12; J 10,14.27; 2Tm 2,19.
2. Mt 25,41; Łk 13,27.

²⁴ Każdego więc, kto słucha¹ tych moich słów i wypełnia je, przyrównam do człowieka mądrego, który zbudował swój dom na skale².

1. Jk 1,22-25.
2. 1Kor 3,10-11.

²⁵ I spadł deszcz, przyszła powódź, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom, ale się nie zawalił, bo był założony na skale.

²⁶ A każdy, kto słucha tych moich słów, a nie wypełnia ich, będzie przyrównany do człowieka głupiego, który zbudował swój dom na piasku.

²⁷ I spadł deszcz, przyszła powódź, zerwały się wichry i uderzyły¹ w ten dom, i zawalił się, a jego upadek był wielki.

1. Ez 13,11.

²⁸ A gdy Jezus dokończył tych słów, ludzie zdumiewali¹ się jego nauką.

1. Mt 13,54; Łk 4,32; J 7,46.

²⁹ Uczył ich bowiem jak ten, który ma moc, a nie jak uczeni w Piśmie.