Rozdział 23

¹ Wtedy Jezus powiedział do tłumów i do swoich uczniów:

² Na katedrze¹ Mojżesza zasiedli uczeni w Piśmie i faryzeusze.

1. Ne 8,4; Ml 2,7; Łk 20,46.

³ Czyńcie więc i przestrzegajcie wszystkiego, co nakazują wam¹ przestrzegać, ale według ich uczynków nie postępujcie. Mówią² bowiem, ale nie czynią.

1. Wj 18,19; Pwt 4,5; 17,9.
2. Rz 2,19-24.

⁴ Bo wiążą brzemiona¹ ciężkie i nie do uniesienia i kładą je na barki ludzi, lecz sami nie chcą ich ruszyć nawet palcem.

1. Łk 11,46; Dz 15,10.28; Obj 2,24.

⁵ A wszystkie swoje uczynki spełniają, aby ludzie ich widzieli¹. Poszerzają swoje filakterie² i wydłużają frędzle³ swoich płaszczy.

1. Mt 6,1-16; Łk 16,15.
2. Pwt 6,8.
3. Lb 15,38; Pwt 22,12.

⁶ Kochają też pierwsze miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach;

⁷ I pozdrowienia na rynkach, i aby ludzie nazywali ich: Rabbi, Rabbi!

⁸ Ale wy nie nazywajcie się Rabbi. Jeden bowiem jest wasz Mistrz¹, Chrystus, a wy wszyscy jesteście braćmi.

1. J 13,13.

⁹ I nikogo na ziemi nie nazywajcie¹ waszym ojcem. Jeden² bowiem jest wasz Ojciec, który jest w niebie.

1. Hi 32,21.
2. Hbr 12,9; Mt 6,32; Iz 9,6; Ml 1,6.

¹⁰ Niech też was nie nazywają mistrzami, gdyż jeden jest wasz Mistrz, Chrystus.

¹¹ Ale kto z was jest największy, będzie waszym sługą.

¹² Kto się wywyższa, będzie poniżony¹, a kto się poniża², będzie wywyższony.

1. Prz 16,18.
2. Jk 4,6.

¹³ Lecz biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo zamykacie królestwo niebieskie przed ludźmi. Sami bowiem tam nie wchodzicie ani wchodzącym nie pozwalacie wejść.

¹⁴ Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo pożeracie domy wdów¹ i dla pozoru odprawiacie długie modlitwy. Dlatego otrzymacie surowszy wyrok².

1. Hi 22,9; Mk 12,40; Łk 20,47; Tt 1,11.
2. Mt 11,24; Łk 12,48; Jk 3,1.

¹⁵ Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo obchodzicie morza i lądy, aby pozyskać jednego współwyznawcę¹, a gdy się nim stanie, czynicie go synem piekła dwa razy takim jak wy sami.

1. Est 8,17; Dz 2,10; 13,43.

¹⁶ Biada wam, ślepi¹ przewodnicy, którzy mówicie: Kto przysięga na świątynię, to nic nie znaczy, ale kto przysięga na złoto świątyni, jest związany przysięgą.

1. Mt 15,14.

¹⁷ Głupi i ślepi! Cóż bowiem jest ważniejsze: złoto czy świątynia, która uświęca złoto?

¹⁸ A kto przysięga na ołtarz, to nic nie znaczy, lecz kto przysięga na ofiarę, która jest na nim, jest związany przysięgą.

¹⁹ Głupi i ślepi! Cóż bowiem jest ważniejsze: ofiara czy ołtarz, który uświęca¹ ofiarę?

1. Wj 29,37; 30,29.

²⁰ Kto więc przysięga na ołtarz, przysięga na niego i na to wszystko, co na nim leży.

²¹ A kto przysięga na świątynię, przysięga na nią i na tego, który w niej mieszka.

²² I kto przysięga na niebo, przysięga na tron Boga i na tego, który na nim zasiada.

²³ Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo dajecie dziesięcinę¹ z mięty, anyżu i kminku, a opuszczacie to, co ważniejsze w prawie: sąd, miłosierdzie² i wiarę. To należało czynić i tamtego nie zaniedbywać.

1. Łk 11,42.
2. Mt 9,13; 12,7; 1Sm 15,22; Mi 6,8.

²⁴ Ślepi przewodnicy! Przecedzacie komara, a połykacie wielbłąda.

²⁵ Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo oczyszczacie kubek¹ i misę z zewnątrz, a wewnątrz pełne są zdzierstwa i niepowściągliwości.

1. Mk 7,4-13; Łk 11,39-40.

²⁶ Ślepy faryzeuszu, oczyść najpierw wnętrze kubka i misy, aby i to, co jest na zewnątrz, było czyste.

²⁷ Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo jesteście podobni do grobów pobielanych¹, które z zewnątrz wydają się piękne, ale wewnątrz pełne są kości umarłych i wszelkiej nieczystości.

1. Dz 23,3.

²⁸ Tak i wy na zewnątrz¹ wydajecie się ludziom sprawiedliwi, ale wewnątrz jesteście pełni obłudy i nieprawości.

1. 1Sm 16,7; Ps 51,6; Jr 17,9-10.

²⁹ Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo budujecie grobowce proroków¹ i zdobicie nagrobki sprawiedliwych;

1. Łk 11,47.

³⁰ I mówicie: Gdybyśmy żyli za dni naszych ojców, nie bylibyśmy ich wspólnikami w przelewaniu krwi proroków.

³¹ A tak sami sobie wystawiacie świadectwo¹, że jesteście synami tych, którzy pozabijali² proroków.

1. Joz 24,22; Hi 15,6; Łk 19,22.
2. Dz 7,51-52; 1Tes 2,15.

³² I wy dopełnijcie miary waszych ojców!

³³ Węże¹, plemię żmijowe! Jakże będziecie mogli uniknąć² potępienia ognia piekielnego?

1. Mt 3,7; 12,34.
2. Hbr 2,3; 12,25.

³⁴ Dlatego ja posyłam do was proroków, mędrców i uczonych w Piśmie. Niektórych z nich zabijecie¹ i ukrzyżujecie, a niektórych ubiczujecie w waszych synagogach i będziecie ich prześladować od miasta do miasta;

1. Mt 10,17; J 16,2; Dz 7,51-60.

³⁵ Aby spadła na was wszelka krew¹ sprawiedliwa przelana na ziemi, od krwi sprawiedliwego Abla² aż do krwi Zachariasza³, syna Barachiasza, którego zabiliście między świątynią a ołtarzem.

1. Obj 18,24.
2. Rdz 4,8; Hbr 11,4; 12,24.
3. 2Krn 24,20-22; Za 1,1.

³⁶ Zaprawdę powiadam wam: Spadnie to wszystko na to pokolenie.

³⁷ Jeruzalem, Jeruzalem¹, które zabijasz proroków i kamienujesz tych, którzy są do ciebie posłani! Ile razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, tak jak kokoszka gromadzi swe kurczęta pod skrzydła, a nie² chcieliście!

1. Łk 13,34; 19,41.
2. Mt 22,3; Prz 1,24-31.

³⁸ Oto wasz dom zostanie wam pusty.

³⁹ Mówię wam bowiem: Odtąd nie ujrzycie mnie, aż powiecie: Błogosławiony¹, który przychodzi w imieniu Pana.

1. Ps 118,26.