Rozdział 12

¹ W tym czasie Jezus przechodził w szabat wśród zbóż, a jego uczniowie byli głodni i zaczęli zrywać kłosy, i jeść.

² Kiedy faryzeusze to zobaczyli, powiedzieli mu: Oto twoi uczniowie robią to, czego nie wolno robić w szabat.

³ A on im powiedział: Czy nie czytaliście¹, co zrobił Dawid, gdy był głodny, on i ci, którzy z nim byli?

1. Łk 6,3; 1Sm 21,3.

⁴ Jak wszedł do domu Bożego i jadł chleby¹ pokładne, których nie wolno było jeść jemu ani tym, którzy z nim byli, tylko samym kapłanom?

1. Wj 25,30; Kpł 24,5-9.

⁵ Albo czy nie czytaliście w prawie, że w szabat¹ kapłani w świątyni naruszają szabat, a są bez winy?

1. Lb 28,9; J 7,23.

⁶ Ale mówię wam, że tu jest ktoś większy¹ niż świątynia.

1. Mt 12,41; 2Krn 6,18; Kol 2,9.

⁷ A gdybyście wiedzieli, co to znaczy: Miłosierdzia¹ chcę, a nie ofiary, nie potępialibyście² niewinnych.

1. Oz 6,6; Mi 6,8.
2. Prz 17,5.

⁸ Syn Człowieczy bowiem jest też Panem szabatu.

⁹ I odszedłszy stamtąd, wszedł do ich synagogi.

¹⁰ A był tam człowiek, który miał uschłą rękę. I chcąc go oskarżyć, zapytali: Czy wolno uzdrawiać w szabat?

¹¹ A on im odpowiedział: Któż z was, mając jedną owcę, która w szabat wpadłaby do dołu, nie chwyci jej i nie wyciągnie?

¹² A o ileż ważniejszy¹ jest człowiek niż owca! Tak więc wolno w szabat dobrze czynić.

1. Łk 12,24.

¹³ Wtedy powiedział do tego człowieka: Wyciągnij rękę. On ją wyciągnął i znowu stała się zdrowa jak i druga.

¹⁴ A faryzeusze, wyszedłszy, naradzali się przeciwko niemu, w jaki sposób¹ go zgładzić.

1. Mt 27,1; J 5,18.

¹⁵ Lecz Jezus, poznawszy to, odszedł stamtąd. Poszło za nim mnóstwo ludzi, a on uzdrowił ich wszystkich.

¹⁶ I przykazał im, aby go nie ujawniali;

¹⁷ Żeby się wypełniło, co zostało powiedziane przez proroka Izajasza¹, który powiedział:

1. Iz 42,1-4.

¹⁸ Oto mój sługa, którego wybrałem, mój umiłowany, w którym moja dusza ma upodobanie. Złożę na nim mojego Ducha, a on ogłosi sąd narodom.

¹⁹ Nie będzie się spierał ani krzyczał i nikt nie usłyszy na ulicach jego głosu.

²⁰ Trzciny nadłamanej nie złamie, a knota tlącego się nie zagasi, dopóki nie doprowadzi sądu do zwycięstwa.

²¹ A w jego imieniu¹ narody będą pokładać nadzieję.

1. Rz 15,12.

²² Wtedy przyprowadzono do niego opętanego, który był ślepy i niemy. I uzdrowił go tak, że ten ślepy i niemy mówił i widział.

²³ A wszyscy ludzie, zdumieni, mówili: Czyż to nie jest syn¹ Dawida?

1. Mt 22,42.

²⁴ Ale faryzeusze, usłyszawszy to, powiedzieli: On nie wypędza demonów inaczej, jak tylko przez Belzebuba¹, władcę demonów.

1. Mt 9,34; Mk 3,22; Łk 11,15.

²⁵ Lecz Jezus, znając¹ ich myśli, powiedział im: Każde królestwo podzielone wewnętrznie pustoszeje i żadne miasto albo dom podzielony wewnętrznie nie przetrwa.

1. Ps 139,2; Jr 17,10; Am 4,13; Hbr 4,13; Obj 2,23.

²⁶ A jeśli szatan¹ wypędza szatana, jest podzielony wewnętrznie. Jakże więc przetrwa jego królestwo?

1. Obj 12,9; 20,2.

²⁷ Jeśli ja przez Belzebuba wypędzam demony, to przez kogo¹ wypędzają wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami.

1. Łk 11,19.

²⁸ A jeśli ja wypędzam demony Duchem Bożym¹, to przyszło do was królestwo Boże.

1. Łk 11,20.

²⁹ Albo jak może ktoś wejść do domu mocarza i zagrabić jego własność, jeśli najpierw nie zwiąże mocarza? Dopiero wtedy ograbi jego dom.

³⁰ Kto nie jest ze mną, jest przeciwko mnie, a kto nie zbiera ze mną, rozprasza.

³¹ Dlatego mówię wam: Każdy grzech i bluźnierstwo będzie ludziom przebaczone¹, ale bluźnierstwo przeciwko² Duchowi Świętemu nie będzie ludziom przebaczone.

1. Iz 1,18; 55,7; 1Tm 1,13; 1J 1,9.
2. Mk 3,29; Łk 12,10.

³² I ktokolwiek powie słowo przeciwko Synowi Człowieczemu, będzie mu przebaczone, ale kto mówi przeciwko Duchowi Świętemu, nie będzie mu przebaczone ani w tym świecie, ani w przyszłym.

³³ Sprawcie, aby drzewo było dobre i jego owoc dobry¹, albo sprawcie, aby drzewo było złe i jego owoc zły. Po owocu² bowiem poznaje się drzewo.

1. Mt 7,17; 23,26; Ez 18,31.
2. Mt 3,8; Łk 6,43; J 15,4.

³⁴ Plemię¹ żmijowe! Jakże możecie mówić dobre rzeczy, będąc złymi? Gdyż z obfitości serca mówią usta.

1. Mt 3,7; 23,33; 1J 3,10.

³⁵ Dobry człowiek wydobywa z dobrego skarbca serca dobre rzeczy, a zły człowiek wydobywa ze złego skarbca złe rzeczy.

³⁶ Ale mówię wam, że z każdego bezużytecznego¹ słowa, które wypowiedzą ludzie, zdadzą sprawę w dzień sądu.

1. Kaz 12,14.

³⁷ Bo na podstawie twoich słów będziesz usprawiedliwiony i na podstawie twoich słów będziesz potępiony.

³⁸ Wtedy niektórzy z uczonych w Piśmie i z faryzeuszy odpowiedzieli: Nauczycielu, chcemy widzieć znak¹ od ciebie.

1. Mt 16,4; J 4,48; 1Kor 1,22.

³⁹ A on odpowiedział im: Pokolenie złe i cudzołożne żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, oprócz znaku proroka¹ Jonasza.

1. Łk 11,29.

⁴⁰ Jak bowiem Jonasz¹ był w brzuchu wieloryba trzy dni i trzy noce, tak Syn Człowieczy będzie w sercu ziemi² trzy dni i trzy noce.

1. Jon 1,17.
2. Ps 63,9; Jon 2,2.

⁴¹ Ludzie z Niniwy staną na sądzie z tym pokoleniem i potępią je, ponieważ pokutowali wskutek głoszenia Jonasza, a oto tu ktoś więcej niż Jonasz.

⁴² Królowa¹ z Południa stanie na sądzie z tym pokoleniem i potępi je, bo przybyła z krańców ziemi, aby słuchać mądrości Salomona, a oto tu ktoś więcej niż Salomon.

1. 1Krl 10,1; 2Krn 9,1.

⁴³ Kiedy nieczysty duch¹ wychodzi z człowieka, przechadza² się po miejscach bezwodnych, szukając odpoczynku, ale nie znajduje.

1. Łk 11,24.
2. Hi 1,7; 1P 5,8.

⁴⁴ Wtedy mówi: Wrócę do swego domu, z którego wyszedłem. A przyszedłszy, zastaje go pustym, zamiecionym i przyozdobionym.

⁴⁵ Wówczas idzie i bierze ze sobą siedem innych duchów gorszych niż on sam i wszedłszy, mieszkają tam. I końcowy stan tego człowieka staje się gorszy niż początkowy. Tak będzie i z tym złym pokoleniem.

⁴⁶ A gdy on jeszcze mówił do ludzi, jego matka¹ i bracia² stanęli przed domem³, chcąc z nim rozmawiać.

1. Mk 3,31; Łk 8,19.
2. Mt 13,55; Mk 6,3; J 2,12; 7,5; Dz 1,14; 1Kor 9,5; Ga 1,19; Ps 69,8.
3. Mk 3,19.

⁴⁷ I powiedział mu ktoś: Oto twoja matka i twoi bracia stoją przed domem, chcąc z tobą mówić.

⁴⁸ Lecz on odpowiedział temu, który mu to oznajmił: Któż jest moją matką i kto to są moi bracia?

⁴⁹ A wyciągnąwszy rękę ku swoim uczniom¹, powiedział: Oto moja matka i moi bracia!

1. Mk 3,34.

⁵⁰ Kto bowiem wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie, ten jest moim bratem i siostrą, i matką.