¹ En Jezus antwoordde en sprak wederom tot hen in gelijkenissen, zeggende:

² Het koninkrijk der hemelen is gelijk aan een koning, die voor zijn zoon een bruiloft bereidde.

³ En hij zond zijn dienaren om de genoodigden tot de bruiloft te roepen; en zij wilden niet komen.

⁴ Wederom zond hij andere dienaren, zeggende: Zegt tot de genoodigden: Ziet, mijn maaltijd heb ik gereed, mijn ossen en mestvee zijn geslacht en alles is gereed; komt tot de bruiloft!

⁵ Maar zij letten er niet op en gingen heen, de een naar zijn akker en de ander naar zijn koophandel.

⁶ Doch de anderen grepen zijn dienaren en mishandelden en doodden hen.

⁷ Toen werd de koning toornig als hij dit hoorde, en hij zond zijn krijgslieden en vernielde die moordenaars en stak hun stad in brand.

⁸ Toen zeide hij tot zijn dienaren: Mijn bruiloft is gereed, maar de genoodigden waren het niet waardig.

⁹ Gaat dan naar de uitgangen der wegen en roept zoovelen als gij er vindt tot de bruiloft.

¹⁰ En die dienaren gingen heen naar de wegen en verzamelden allen die ze vonden, kwaden en goeden. En de bruiloftzaal werd vol gasten.

¹¹ Doch toen de koning binnenkwam om de gasten te zien, zag hij daar een mensch die geen bruiloftskleed aanhad.

¹² En hij zeide tot hem: Vriend! hoe zijt gij hier binnengekomen zonder bruiloftskleed? Maar hij verstomde.

¹³ Toen zeide de koning tot de dienaren: Bindt hem handen en voeten, neemt hem weg, en werpt hem in de duisternis daarbuiten; daar zal het geween zijn en het tandengeknars.

¹⁴ Want velen zijn geroepen, doch weinigen uitverkoren.

¹⁵ Toen gingen de fariseërs heen en beraadslaagden samen om Hem in zijn rede te verstrikken.

¹⁶ En zij zonden tot Hem hun discipelen met de Herodianen, zeggende: Meester, wij weten dat Gij waarachtig zijt en den weg Gods in waarheid leert, en dat Gij niemand ontziet, want Gij ziet niet op den persoon des menschen.

¹⁷ Zeg ons dan: Wat dunkt U? Is het geoorloofd om aan den keizer belasting te geven of niet?

¹⁸ Doch Jezus hun valschheid kennende, zeide tot hen: Wat verzoekt gij Mij, gij geveinsden?

¹⁹ Toont Mij de schattingsmunt! En zij brachten Hem een penning.

²⁰ En Jezus zeide tot hen: Van wien is dit beeld en dit opschrift?

²¹ Zij zeiden: Van den keizer. Toen zeide Hij tot hen: Geeft dan aan den keizer wat den keizer, en aan God wat Gode toekomt.

²² En toen, zij dit hoorden, verwonderden zij zich, en Hem daarlatende, vertrokken zij.

²³ Op dien zelfden dag kwamen er sadduceërs tot Hem, die zeggen dat er geen verrijzenis is, en zij vroegen Hem, zeggende:

²⁴ Meester! Mozes heeft gezegd: Als iemand zonder kinderen sterft, dan zal zijn broeder diens vrouw trouwen en aan zijn broeder nakomelingschap verwekken.

²⁵ Daar waren nu bij ons zeven broeders; en de eerste stierf getrouwd, en daar hij geen kinderen had, liet hij zijn vrouw na voor zijn broeder;

²⁶ en zoo ook de tweede en de derde, tot den zevende toe.

²⁷ Ten laatste van allen stierf ook de vrouw.

²⁸ In de verrijzenis dan, wiens vrouw van de zeven zal zij zijn? want allen hebben haar gehad.

²⁹ En Jezus antwoordde en zeide tot hen: Gij doolt, omdat gij de Schrifturen niet kent, noch de kracht Gods.

³⁰ Want in de verrijzenis trouwen zij niet en worden zij niet getrouwd, maar zij zijn als de engelen Gods in den hemel.

³¹ Wat nu de verrijzenis der dooden belangt: hebt gij niet gelezen wat door God tot u gesproken is, als Hij zegt:

³² Ik ben de God van Abraham, en de God van Isaäk, en de God van Jakob? Hij is toch geen God van dooden, maar van levenden!

³³ En toen de scharen dit hoorden, waren zij verwonderd over zijn onderwijs.

³⁴ En de fariseërs, hoorende dat Hij aan de sadduceërs den mond gestopt had, kwamen bijeen.

³⁵ En een uit hen, een wetgeleerde, Hem verzoekende, vroeg Hem:

³⁶ Meester! welk is het groote gebod in de wet?

³⁷ En Jezus zeide tot hem: Gij zult beminnen den Heere, uw God, met geheel uw hart, en met geheel uw ziel, en met geheel uw verstand.

³⁸ Dit is het eerste en groote gebod.

³⁹ Het tweede, daaraan gelijk, is: Gij zult uw naaste beminnen als uzelven.

⁴⁰ Aan deze twee geboden hangt de gansche wet en de profeten.

⁴¹ Terwijl nu de fariseërs bijeen waren, vroeg Jezus hun, zeggende:

⁴² Wat dunkt u van den Christus? Wiens zoon is Hij? Zij zeiden tot Hem: Van David.

⁴³ Hij zeide tot hen: Hoe noemt Hem David in den Geest dan Heere, als hij zegt:

⁴⁴ De Heere heeft gezegd tot mijn Heere: Zit aan mijn rechterhand totdat Ik uw vijanden gelegd heb onder uw voeten?

⁴⁵ Indien dan David Hem Heere noemt, hoe is Hij zijn zoon?

⁴⁶ En niemand kon Hem een woord antwoorden; ook durfde niemand Hem van dien dag af iets meer vragen.