¹ Kaj respondante, Jesuo denove parolis al ili parabole, dirante:

² La regno de la ĉielo similas al unu reĝo, kiu faris edziĝan feston por sia filo,

³ kaj sendis siajn sklavojn, por voki la invititojn al la edziĝa festo; kaj ili ne volis veni.

⁴ Poste li sendis aliajn sklavojn, dirante: Diru al la invititoj: Jen mi preparis la manĝon; miaj bovoj kaj miaj grasigitaj brutoj estas buĉitaj, kaj ĉio estas preta; venu al la edziĝa festo.

⁵ Sed ili malatentis, kaj foriris, unu al sia bieno, alia al sia komercado;

⁶ kaj la ceteraj, kaptinte liajn sklavojn, perfortis kaj mortigis ilin.

⁷ Kaj la reĝo koleris; kaj sendinte siajn armeojn, li pereigis tiujn mortigintojn kaj bruligis ilian urbon.

⁸ Tiam li diris al siaj sklavoj: La edziĝa festo estas preta, sed la invititoj ne estis indaj.

⁹ Iru do al la disirejoj de la vojoj, kaj ĉiujn, kiujn vi trovos, invitu al la edziĝa festo.

¹⁰ Kaj tiuj sklavoj, elirinte sur la vojojn, kunvenigis ĉiujn, kiujn ili trovis, malbonajn kaj bonajn; kaj la edziĝa festo pleniĝis de gastoj.

¹¹ Sed la reĝo, enveninte por rigardi la gastojn, tie vidis viron, kiu ne havis sur si edziĝofestan veston;

¹² kaj li diris al li: Amiko, kiel vi envenis ĉi tien, ne havante edziĝofestan veston? Kaj li silentadis.

¹³ Tiam la reĝo diris al siaj servantoj: Ligu lin mane kaj piede, kaj elĵetu lin en la eksteran mallumon; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.

¹⁴ Ĉar multaj estas vokitaj, sed malmultaj estas elektitaj.

¹⁵ Tiam iris la Fariseoj, kaj konsiliĝis, kiel ili povos impliki lin per interparolado.

¹⁶ Kaj ili sendis al li siajn disĉiplojn kun la Herodanoj, por diri: Majstro, ni scias, ke vi estas verama, kaj instruas laŭ vero la vojon de Dio, kaj ne zorgas pri iu ajn; ĉar vi ne favoras la personon de homoj.

¹⁷ Diru do al ni, kiel ŝajnas al vi? ĉu konvenas doni tributon al Cezaro, aŭ ne?

¹⁸ Sed Jesuo, sciante ilian ruzecon, diris: Kial vi min provas, hipokrituloj?

¹⁹ Montru al mi la tributan moneron. Kaj ili alportis al li denaron.

²⁰ Kaj li diris al ili: Kies estas ĉi tiu bildo kaj la surskribaĵo?

²¹ Ili diris al li: De Cezaro. Tiam li diris al ili: Redonu do al Cezaro la propraĵon de Cezaro, kaj al Dio la propraĵon de Dio.

²² Kaj aŭdinte, ili miris, kaj lin lasis kaj foriris.

²³ En tiu sama tago alvenis al li Sadukeoj, kiuj diras, ke ne estas releviĝo; kaj ili demandis lin, dirante:

²⁴ Majstro, Moseo diris: Se iu mortas, ne havante infanojn, lia frato edziĝu kun lia edzino kaj naskigu idaron al sia frato.

²⁵ Estis ĉe ni sep fratoj; kaj la unua edziĝis kaj mortis, kaj ne havante idaron, lasis sian edzinon al sia frato;

²⁶ tiel same ankaŭ la dua, kaj la tria, ĝis la sepa.

²⁷ Kaj post ĉiuj la virino mortis.

²⁸ En la releviĝo do, por kiu el la sep ŝi estos edzino? ĉar ĉiuj ŝin havis.

²⁹ Sed Jesuo responde diris: Vi eraras, ne sciante la Skribojn, nek la potencon de Dio.

³⁰ Ĉar en la releviĝo oni nek edziĝas nek edziniĝas, sed estas kiel anĝeloj en la ĉielo.

³¹ Sed pri la releviĝo el la mortintoj, ĉu vi ne legis tion, kio estis dirita al vi de Dio, nome:

³² Mi estas la Dio de Abraham kaj la Dio de Isaak kaj la Dio de Jakob? Dio estas Dio ne de la mortintoj, sed de la vivantoj.

³³ Kaj kiam la homamaso tion aŭdis, ili miregis pro lia instruado.

³⁴ Sed la Fariseoj, aŭdinte, ke li silentigis la Sadukeojn, kune kolektiĝis.

³⁵ Kaj unu el ili, leĝisto, demandis lin, provante lin:

³⁶ Majstro, kiu estas la granda ordono en la leĝo?

³⁷ Kaj li diris al li: Amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta menso.

³⁸ Ĉi tiu estas la granda kaj la unua ordono.

³⁹ Kaj dua estas simila al ĝi: Amu vian proksimulon kiel vin mem.

⁴⁰ De ĉi tiuj du ordonoj dependas la tuta leĝo kaj la profetoj.

⁴¹ Kaj kiam la Fariseoj jam kunvenis, Jesuo ilin demandis,

⁴² dirante: Kion vi pensas pri la Kristo? kies filo li estas? Ili diris al li: De David.

⁴³ Li diris al ili: Kial do David, en la Spirito, lin nomas Sinjoro, dirante:

⁴⁴ La Eternulo diris al mia Sinjoro: Sidu dekstre de Mi, Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj?

⁴⁵ Se do David nomas lin Sinjoro, kiel li estas lia filo?

⁴⁶ Kaj neniu povis respondi unu vorton al li, nek iu post tiu tago plu kuraĝis fari al li demandon.