Rozdział 18

¹ Potem Paweł opuścił Ateny i przybył do Koryntu.

² Spotkał tam pewnego Żyda, imieniem Akwila, rodem z Pontu, który niedawno przybył z Italii¹ razem ze swoją żoną Pryscyllą² (ponieważ Klaudiusz zarządził, żeby wszyscy Żydzi opuścili Rzym), i poszedł do nich;

1. BG Włoch
2. Dz 18,26; Rz 16,3-4; 1Kor 16,19; 2Tm 4,19.

³ A ponieważ znał to samo rzemiosło, zamieszkał u nich i pracował. Zajmowali się bowiem wyrobem namiotów¹.

1. Dz 20,34; 1Kor 4,12; 1Tes 2,9; 2Tes 3,8.

⁴ W każdy szabat rozprawiał w synagodze i przekonywał¹ i Żydów, i Greków.

1. 2Kor 5,11.

⁵ A gdy przyszli z Macedonii Sylas i Tymoteusz, Paweł był napierany w duchu i świadczył Żydom, że Jezus jest Chrystusem¹.

1. Dz 2,36; 9,22; 17,3.

⁶ Lecz gdy się sprzeciwiali i bluźnili¹, otrząsnął szaty i powiedział do nich: Krew wasza na waszą głowę, ja jestem czysty². Od tej chwili pójdę do pogan³.

1. Dz 13,45.
2. Dz 20,26; Ez 3,18-19; 33,4-9.
3. Dz 28,28; Rz 11,11-15.

⁷ Odszedł stamtąd i wszedł do domu pewnego człowieka, imieniem Justus, który czcił Boga, a którego dom przylegał do synagogi.

⁸ A przełożony synagogi, Kryspus, uwierzył w Pana wraz z całym swoim domem. Także wielu Koryntian, którzy słuchali, uwierzyło i zostało ochrzczonych¹.

1. Dz 8,12-13; Mk 16,16.

⁹ Wtedy w nocy Pan powiedział do Pawła w widzeniu: Nie bój się, lecz mów i nie milcz;

¹⁰ Bo ja jestem z tobą¹ i nikt się na ciebie nie targnie, aby cię skrzywdzić. Mam bowiem liczny lud w tym mieście.

1. Mt 28,20.

¹¹ I mieszkał tam przez rok i sześć miesięcy, nauczając u nich słowa Bożego¹.

1. Dz 15,35; Ga 6,6; Kol 3,16.

¹² A gdy Gallio był prokonsulem w Achai, Żydzi jednomyślnie powstali przeciw Pawłowi i przyprowadzili go przed sąd;

¹³ Mówiąc: On namawia ludzi, aby niezgodnie z prawem czcili Boga.

¹⁴ Kiedy Paweł miał już otworzyć usta, Gallio powiedział do Żydów: O Żydzi, gdyby się działo bezprawie albo jakaś niegodziwość, znosiłbym was, jak należy;

¹⁵ Lecz jeśli spór dotyczy słów, imion i waszego prawa¹, sami to rozpatrzcie. Ja bowiem nie chcę być sędzią w tych sprawach.

1. Dz 23,29; 25,19.

¹⁶ I wypędził ich z sądu.

¹⁷ Wtedy wszyscy Grecy schwytali Sostenesa, przełożonego synagogi, i bili go przed sądem, lecz Gallio na to nie zważał.

¹⁸ A Paweł mieszkał tam jeszcze przez wiele dni, potem pożegnał się z braćmi i popłynął do Syrii, a z nim Pryscylla i Akwila. W Kenchrach ostrzygł głowę, bo złożył ślub¹.

1. Dz 21,24; Lb 6,18.

¹⁹ Potem przybył do Efezu i tam ich zostawił. Sam zaś wszedł do synagogi i rozprawiał¹ z Żydami.

1. Dz 17,2.

²⁰ A gdy go prosili, żeby u nich pozostał dłużej, nie zgodził się;

²¹ Ale żegnając się z nimi, powiedział: Nadchodzące święto muszę koniecznie obchodzić w Jerozolimie, lecz jeśli taka będzie wola Boga, wrócę do was. I odpłynął z Efezu.

²² Po przybyciu do Cezarei udał się do Jerozolimy, gdzie pozdrowił kościół¹, a potem odszedł do Antiochii.

1. Rz 16,5; 1Kor 16,19.

²³ Mieszkał tam przez pewien czas i wyruszył, przemierzając krainę galacką i Frygię i umacniając wszystkich uczniów.

²⁴ A do Efezu przybył pewien Żyd, imieniem Apollos¹, rodem z Aleksandrii, człowiek wymowny i biegły w Piśmie².

1. Dz 19,1; 1Kor 1,12; 16,12.
2. Dz 7,22.

²⁵ Był on obeznany z drogą Pana¹, a pałając duchem, mówił i nauczał starannie o Panu, wiedząc tylko o chrzcie Jana².

1. Dz 13,10; 19,9.23; Sdz 2,22; Iz 40,3; Mk 1,3.
2. Mt 21,25; Dz 1,22.

²⁶ Zaczął on odważnie mówić w synagodze. Gdy go usłyszeli Akwila i Pryscylla, przyjęli go do siebie i dokładniej wytłumaczyli drogę Boga.

²⁷ Kiedy chciał udać się do Achai, bracia go zachęcili i napisali do uczniów, aby go przyjęli. Gdy tam przybył, bardzo pomagał tym, którzy uwierzyli dzięki łasce Bożej.

²⁸ Dzielnie bowiem przekonywał¹ Żydów, publicznie dowodząc z Pisma, że Jezus jest Chrystusem.

1. Tt 1,9.