Rozdział 17

¹ I powiedział do uczniów: Nie jest możliwe, żeby nie przyszły zgorszenia¹, lecz biada temu, przez którego przychodzą!

1. Mt 18,7; 1Kor 11,19.

² Lepiej¹ byłoby dla niego, gdyby zawieszono mu u szyi kamień młyński i wrzucono go do morza, niż żeby miał zgorszyć jednego z tych małych.

1. Mt 26,24; Mk 9,42.

³ Miejcie się na baczności. Jeśli twój brat¹ zgrzeszy przeciwko tobie, strofuj² go, a jeśli żałuje, przebacz mu.

1. Mt 18,16-22.
2. Prz 9,8; 27,5; Ga 2,11; Jk 5,19.

⁴ A jeśli siedem razy na dzień zgrzeszy przeciwko tobie i siedem razy w ciągu dnia zwróci się do ciebie, mówiąc: Żałuję tego – przebacz¹ mu.

1. Mt 6,14-15.

⁵ I powiedzieli apostołowie do Pana: Dodaj¹ nam wiary.

1. Mk 9,24.

⁶ A Pan odpowiedział: Gdybyście mieli wiarę¹ jak ziarno gorczycy i powiedzielibyście temu drzewu morwy: Wyrwij się z korzeniem i przesadź się do morza, usłuchałoby was.

1. Mt 17,20; 21,21; 1Kor 13,2.

⁷ Kto z was, mając sługę, który orze albo pasie, powie mu, gdy wróci z pola: Chodź i usiądź za stołem?

⁸ Czy nie powie mu raczej: Przygotuj mi kolację, przepasz się i usługuj mi, aż się najem i napiję, a potem i ty będziesz jadł i pił?

⁹ Czy dziękuje słudze, że zrobił to, co mu nakazano? Nie wydaje mi się.

¹⁰ Także i wy, gdy zrobicie wszystko, co wam nakazano, mówcie: Sługami nieużytecznymi¹ jesteśmy. Zrobiliśmy to, co powinniśmy byli zrobić.

1. 1Krn 29,14; 1Kor 9,16-17.

¹¹ A w drodze do Jerozolimy przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei.

¹² Gdy wchodził do pewnej wioski, wyszło mu naprzeciw dziesięciu trędowatych mężczyzn, którzy stanęli z daleka.

¹³ I donośnym głosem zawołali: Jezusie, Mistrzu, zmiłuj¹ się nad nami!

1. Łk 18,38; Mt 9,27.

¹⁴ Kiedy ich zobaczył, powiedział do nich: Idźcie, pokażcie się kapłanom. A gdy szli, zostali oczyszczeni.

¹⁵ Lecz jeden z nich, widząc, że został uzdrowiony, wrócił, chwaląc Boga donośnym głosem.

¹⁶ I upadł na twarz do jego nóg, dziękując mu. A był to Samarytanin.

¹⁷ Jezus zaś odezwał się: Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu?

¹⁸ Nie znalazł się nikt, kto by wrócił i oddał chwałę¹ Bogu, tylko ten cudzoziemiec.

1. Ps 29,1-2.

¹⁹ I powiedział do niego: Wstań, idź! Twoja wiara¹ cię uzdrowiła.

1. Łk 7,50; 8,48; 18,42.

²⁰ Zapytany zaś przez faryzeuszy, kiedy przyjdzie królestwo Boże¹, odpowiedział im: Królestwo Boże nie przyjdzie dostrzegalnie.

1. J 18,36.

²¹ I nie powiedzą: Oto tu, albo: Oto tam jest. Królestwo Boże¹ bowiem jest wewnątrz was.

1. Łk 10,9; Mt 12,28; J 3,3-8; Rz 14,17; 1Kor 6,9; 15,50.

²² A do uczniów powiedział: Przyjdzie czas, kiedy będziecie pragnęli zobaczyć jeden z dni Syna Człowieczego, ale nie zobaczycie.

²³ I powiedzą¹ wam: Oto tu, albo: Oto tam jest. Nie chodźcie tam ani nie idźcie za nimi.

1. Łk 21,8; Mt 24,23-26; Mk 13,21.

²⁴ Bo jak błyskawica¹, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca nieba aż po drugi, tak będzie i z Synem Człowieczym w jego dniu.

1. Mt 24,27.

²⁵ Ale najpierw musi wiele cierpieć i zostać odrzucony przez to pokolenie.

²⁶ A jak było za dni Noego¹, tak będzie i za dni Syna Człowieczego:

1. Rdz 6,1-9.22; Hi 22,15-18; Mt 24,37-39; Hbr 11,6-7; 1P 3,19-20; 2P 2,5-6.

²⁷ Jedli, pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, w którym Noe wszedł do arki; i nastał potop, i wszystkich wytracił.

²⁸ Podobnie jak działo się za dni Lota¹: jedli, pili, kupowali, sprzedawali, sadzili, budowali;

1. Rdz 19,1-38; Pwt 29,23-25; Iz 1,9; Jr 50,40; Am 4,11; Jud 1,7.

²⁹ Lecz tego dnia, gdy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i wszystkich wytracił.

³⁰ Tak też będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi.

³¹ Tego dnia, jeśli ktoś będzie na dachu, a jego rzeczy w domu, niech nie schodzi, aby je zabrać, a kto będzie na polu, niech również nie wraca.

³² Pamiętajcie¹ żonę Lota.

1. Rdz 19,17; 1Kor 10,6-12.

³³ Kto chce zachować swoje życie¹, straci je, a kto je straci, zachowa je.

1. Mt 10,39; Mk 8,36; J 12,25.

³⁴ Mówię wam: Tej nocy dwóch¹ będzie w jednym łóżku, jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony.

1. Mt 24,40.

³⁵ Dwie będą mleć razem, jedna będzie wzięta, a druga zostawiona.

³⁶ Dwaj będą na polu, jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony.

³⁷ I pytali go: Gdzie, Panie? A on im powiedział: Gdzie jest ciało, tam zgromadzą się i orły¹.

1. Hi 39,27-30; Prz 30,17; Mt 24,28; Obj 19,17.