Rozdział 21

¹ A gdy spojrzał, zobaczył bogaczy¹ wrzucających swoje ofiary do skarbony².

1. Mk 12,41.
2. Joz 6,19.24; 2Krl 24,13; Mt 27,6; J 8,20.

² Zobaczył też pewną ubogą wdowę wrzucającą tam dwie drobne monety.

³ I powiedział: Prawdziwie mówię wam, że ta uboga wdowa¹ wrzuciła więcej niż wszyscy.

1. Wj 35,21-29; Mk 14,8; 2Kor 8,12; 9,7.

⁴ Oni wszyscy bowiem wrzucili do darów Bożych z tego, co im zbywało, ale ona ze swego niedostatku wrzuciła wszystko¹, co miała na utrzymanie.

1. Łk 8,43; 15,12; 18,3.

⁵ A gdy niektórzy mówili o świątyni¹, że jest ozdobiona pięknymi kamieniami i darami, powiedział:

1. Mt 24,1; Mk 13,1; J 2,19-21.

⁶ Przyjdą dni, w których z tego, co widzicie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony¹.

1. Łk 19,44.

⁷ I zapytali go: Nauczycielu, kiedy to nastąpi¹? I jaki będzie znak, gdy się to będzie miało stać?

1. Dz 1,6-7.

⁸ A on odpowiedział: Uważajcie, abyście nie zostali zwiedzeni¹. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: Ja jestem Chrystusem, oraz: Nadchodzi czas. Nie idźcie więc za nimi.

1. Jr 29,8; Mt 24,4-5.11.23-25; 2Kor 11,13-15; 2Tes 2,3; 2Tm 3,13.

⁹ Gdy zaś usłyszycie o wojnach i rozruchach, nie bójcie się. To bowiem najpierw musi się stać, ale koniec nie nastąpi natychmiast.

¹⁰ Wtedy mówił do nich: Powstanie naród przeciwko narodowi i królestwo przeciwko królestwu.

¹¹ I będą miejscami wielkie trzęsienia ziemi¹ oraz głód i zaraza, będą także straszne zjawiska i wielkie znaki z nieba.

1. Obj 6,5-6.12.

¹² Lecz przed tym wszystkim podniosą na was ręce i będą was prześladować¹, wydawać do synagog i więzień, prowadzić do królów i namiestników z powodu mego imienia.

1. Mt 10,16-25; J 16,2; 1P 4,12-14.

¹³ A to was spotka na świadectwo¹.

1. Flp 1,12.28; 2Tes 1,4-5.

¹⁴ Dlatego postanówcie sobie w sercu, aby nie obmyślać¹ wcześniej, jak macie odpowiadać.

1. Łk 12,11; Mt 10,19; Mk 13,11.

¹⁵ Ja bowiem dam wam usta i mądrość¹, której nie będą mogli odeprzeć ani się sprzeciwić wszyscy wasi przeciwnicy.

1. Wj 4,11-12; Jr 1,9; Dz 6,10.

¹⁶ A wydawać¹ was też będą rodzice i bracia, krewni i przyjaciele i zabiją niektórych z was.

1. Jr 9,4; Mi 7,5-6; Mk 13,12.

¹⁷ Będziecie znienawidzeni¹ przez wszystkich z powodu mego imienia².

1. Mt 10,22; J 7,7.
2. Łk 6,22; Mt 5,11; J 15,21.

¹⁸ Ale nawet włos z waszej głowy¹ nie zginie.

1. 1Sm 14,45; Mt 10,30; Dz 27,34.

¹⁹ Przez swoją cierpliwość¹ zyskajcie² wasze dusze.

1. Hbr 10,36.
2. 1Tes 4,4.

²⁰ A gdy zobaczycie Jerozolimę otoczoną przez wojska, wtedy wiedzcie, że jej spustoszenie jest bliskie.

²¹ Wówczas ci, którzy są w Judei, niech uciekają w góry¹, a ci, którzy są wewnątrz miasta, niech wyjdą, a ci, którzy są na wsi, niech do niego nie wchodzą.

1. Mt 24,16.

²² Będą to bowiem dni pomsty¹, aby się wypełniło wszystko, co jest napisane.

1. Iz 65,12-15; Jr 51,6; Oz 9,7.

²³ Lecz biada brzemiennym i karmiącym w tych dniach! Będzie bowiem wielki ucisk w tej ziemi i gniew nad tym ludem.

²⁴ I polegną od ostrza miecza, i będą uprowadzeni w niewolę¹ między wszystkie narody. A Jerozolima będzie deptana przez pogan, aż wypełnią się czasy pogan².

1. Pwt 28,28-68.
2. Rz 11,25; Obj 11,2.

²⁵ I będą znaki¹ na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga zrozpaczonych narodów, gdy zaszumi morze i fale.

1. Iz 13,9-14; Mt 24,29; Mk 13,24; 2P 3,10.

²⁶ Ludzie będą drętwieć ze strachu¹ w oczekiwaniu tego, co przyjdzie na cały świat. Poruszą się bowiem moce niebios.

1. Obj 6,12-17.

²⁷ Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłoku¹ z mocą i wielką chwałą².

1. Dn 7,13; Mt 24,30; 26,64; Mk 13,26; Dz 1,11; Obj 1,7.
2. Mt 16,27; 25,31.

²⁸ A gdy się to zacznie dziać, spójrzcie w górę i podnieście głowy, gdyż zbliża się wasze odkupienie¹.

1. Rz 8,19.23; Ef 1,14; 4,30.

²⁹ I opowiedział¹ im przypowieść: Popatrzcie na drzewo figowe i na wszystkie drzewa.

1. Mt 24,32; Mk 13,28.

³⁰ Gdy widzicie, że już wypuszczają pąki, sami poznajecie, że lato jest już blisko.

³¹ Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, iż blisko¹ jest królestwo Boże.

1. Hbr 10,37; Jk 5,9.

³² Zaprawdę powiadam wam, że nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie.

³³ Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa¹ nie przeminą.

1. Iz 40,8; Mt 5,18; 24,35; Mk 13,31; 1P 1,23-25.

³⁴ Pilnujcie się, aby wasze serca¹ nie były obciążone obżarstwem, pijaństwem i troską o to życie², aby ten dzień was nie zaskoczył.

1. Rz 13,11-13; 1Tes 5,6.
2. Łk 8,14.

³⁵ Jak sidło¹ bowiem przyjdzie na wszystkich, którzy mieszkają na powierzchni całej ziemi.

1. Kaz 9,12; 1Tes 5,2.

³⁶ Dlatego czuwajcie¹, modląc² się w każdym czasie, abyście byli godni uniknąć tego wszystkiego, co ma nadejść, i stanąć przed Synem Człowieczym.

1. Mt 24,42; Mk 13,33; 1Kor 16,13; 2Tm 4,5.
2. Łk 18,1.

³⁷ W ciągu dnia nauczał w świątyni, a w nocy wychodził i przebywał na górze zwanej Oliwną.

³⁸ Rano zaś wszyscy ludzie schodzili się do niego, aby go słuchać w świątyni.